بررسی عملکرد انواع آرماتورهای پرمقاومت و معمولی در اتصالات میانی بتنی
کد مقاله : 4475-IRAST
نویسندگان:
عباس عبداللهی *1، محمد حسن میثمی2
1کارشناس ارشد مهندسی سازه
2استادیار مهندسی سازه، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی
چکیده مقاله:
ایران یکی از کشورهای است که در معرض خطر نسبی زلزله بالایی قرار دارد لذا لزوم مقاومت همه اجزای سازه‌ای در برابر بارهای جانبی امری طبیعی است و اتصالات نیز از این قضیه مستثنی نیستند. یکی از مشکلات اتصالات حجم زیاد آرماتورها در محدوده ناحیه اتصال می باشد که بتن‌ریزی را با مشکل مواجه می کند و باعث عملکرد نامناسب اتصالات می‌شود. میلگردهای پر مقاومت با پارامتر کشیدگی مناسب می تواند این مشکل را برطرف کند.
در این مقاله با استفاده از مدل سازی با نرم‌افزار المان محدود ABAQUS، پارامترهای مقاومت، سختی، میزان جذب انرژی، شکل‌پذیری و ترک خوردگی در اتصالات میانی با انواع آرماتورهای معمولی و پرمقاومت مورد بررسی و مقایسه قرارگرفته است.
تغییر در نوع آرماتور و افزایش تنش تسلیم آن با استفاده از آرماتورهای پرمقاومت، میزان جذب انرژی و مقاومت اتصال را افزایش داده‌است. این موضوع به دلیل بالارفتن ظرفیت و تاب مصالح فولادی می باشد. با توجه به یکسان بودن مدول الاستیسیته و ضریب پواسون برای انواع فولادها، تغییر نوع آرماتور و افزایش مقاومت آن تاثیری بر سختی الاستیک اتصال نخواهد داشت.
کلیدواژه ها:
اتصال میانی ، فولاد پرمقاومت، سختی، جذب انرژی، شکل پذیری.
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است