اثر میکروسیلیس بر خواص بتن در دریای خزر
کد مقاله : 4402-IRAST (R1)
نویسندگان:
مصطفی نیرین *، نیما رنجبر مالی دره، امید لطفی عمران، علی نوری شورکایی
دانشگاه
چکیده مقاله:
بتن به‌عنوان یکی از مصالح ارزان و پایا در محیط‌های دریایی است که می‌توان با قالب‌بندی آن را به هر شکل هندسی موردنظر درآورد. پارامترهای مختلفی بر روی کیفیت مخلوط‌های بتنی موثر هستند که یکی از آن‌ها مواد افزودنی بتن است. بنابراین، با استفاده از مواد افزودنی بتن و انتخاب نسبت مناسب این افزودنی به همراه نسبت آب به سیمان مناسب می‌توان به کاهش خرابی بتن در برابر عوامل محیطی دریایی پرداخت. آزمایش‌های انجام داده‌شده پیرامون بتن تازه شامل آزمایش اسلامپ و آزمایش‌های خواص سخت شده بتن شامل مقاومت فشاری در سنین مختلف (7 و14 و28 و90روزه)، مقاومت کششی غیرمستقیم (28 روزه) و آزمایش جذب آب برای نمونه‌ها می‌باشد. نتایج حاصل از این آزمایش‌ها حاکی از آنست که مقاومت فشاری نمونه‌های با نسبت آب به سیمان کمتر، مقدار بیشتری را نشان می‌دهند. بیشترین مقاومت فشاری بتن، مربوط به طرح B1 با نسبت آب به سیمان 40/0 می‌باشد. مقدار افزایش مقاومت فشاری این طرح که مربوط به افزودنی میکروسیلیس می‌باشد، برابر 12درصد می‌باشد. همچنین کاهش نسبت آب به سیمان در بتن باعث افزایش مقاومت فشاری بتن شده است. بنابراین مطابق این نتایج، اگرچه میکروسیلیس باعث افزایش مقاومت فشاری بتن می‌شود اما باعث کاهش مقاومت کششی و افزایش درصد جذب آب می‌شود که این امر باعث کاهش دوام سازه و افزایش خوردگی آن خواهدشد.
کلیدواژه ها:
خوردگی بتن، میکروسیلیس، مقاومت فشاری، دریای خزر
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است