بررسی کارایی سنجه‌های شدت زلزله برای ارزیابی حداکثر دریفت در سازه‏‌های فولادی با مهاربند کمانش‌‏ناپذیر تحت اثر زلزله‏‌های حوزه نزدیک
کد مقاله : 4269-IRAST (R2)
نویسندگان:
الهام جوادی، مسعود یخچالیان *
گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
چکیده مقاله:
مهاربندهای کمانش‏‌ناپذیر به دلیل دارا بودن رفتار مشابهی در برابر نیروهای فشاری و کششی، می‏‌توانند به عنوان یک سیستم باربر جانبی مناسب در سازه‌‏ها کارایی داشته باشند. در چارچوب مهندسی زلزله بر اساس عملکرد، نتایج تحلیل خطر لرزه‌ای به وسیله متغیر واسطه‏‏‏‌ای با نتایج آنالیز لرزه‌ای سازه مرتبط می‌شود. این متغیر واسطه سنجه شدت (Intensity Measure) نامیده می‌شود. حداکثر شتاب زمین (PGA)، و مؤلفه طیف شبه شتاب در زمان تناوب اصلی سازه ((Sa(T1)، دو سنجه‏ شدت اسکالر متداول می‏‌باشند. به توانایی یک سنجه شدت برای پیش‌‏بینی پاسخ سازه با پراکندگی کم، کارایی گفته می‌‏شود. در حقیقت استفاده از یک سنجه شدت کارا قابلیت اعتماد ارزیابی‏‌های لرزه‌‏ای سازه را افزایش می‏‌دهد. در زلزله‌های حوزه نزدیک معمولاً پدیده‌ای تحت عنوان جهت‌‌داری پیش‌رونده مشاهده می‌شود که خود را به‏ صورت یک پالس دو طرفه در تاریخچه زمانی سرعت زمین نشان می‌دهد، و پاسخ سازه به شدت وابسته به زمان تناوب این پالس می‌‏باشد. در این مقاله کارایی سنجه‏‌های شدت پیشرفته و سنتی برای ارزیابی حداکثر دریفت بین طبقه‌‏ای در سازه‏‌های فولادی با مهاربند کمانش‌ناپذیر تحت اثر زلزله‏‌های حوزه نزدیک حاوی جهت‌‌داری پیش‌رونده مورد بررسی قرار می‏‌گیرد و سپس سنجه شدت کارا انتخاب می‏‌شود.
کلیدواژه ها:
سنجه شدت، کارایی، زلزله‏‌های حوزه نزدیک، سازه‏‌های فولادی دارای مهاربند کمانش‏‌ناپذیر.
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است