ارزیابی استحکام ایستایی اتصالات لوله ای با احتساب خوردگی حفره ای تصادفی تحت نیروی محوری فشاری
کد مقاله : 4221-IRAST (R1)
نویسندگان:
الهه توانا *1، محمد رضا خدمتی2، مسعود نظری3
1ELAHE
2عضو هیئت علمی دانشگاه امیرکبیر تهران
3بدون سمت
چکیده مقاله:
اجزای سازه های فراساحلی بدلیل قرارگیری در آب دریا بشدت در معرض خوردگی هستند و یکی از اشکال بسیار مخرب خوردگی، خوردگی حفره‌ای شناخته شده است. به منظور اطمینان از ایمنی سازه‌های دریایی، دانستن تاثیر خوردگی حفره‌ای بر روی استحکام اتصالات لوله ای لازم و ضروری است. هدف از این تحقیق، بررسی استحکام ایستایی اتصالات T لوله ای خورده شده (با مقاطع توخالی دایروی) تحت نیروی محوری فشاری است. ابتدا یک مدل اجزای محدود غیرخطی در نرم افزار انسیس با نتایج مدل آزمایشگاهی معتبرسازی گردید. سپس بدلیل عدم وجود اطلاعات خوردگی در اتصالات، از همان مدل عددی قبلی برای مدل با احتساب خوردگی حفره‌ای تصادفی جهت معتبرسازی استفاده شده است و مشاهده گردید که خوردگی، استحکام ایستایی اتصال را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. در مرحله ی بعد 62 مدل عددی خورده شده برای ارزیابی اثرات پارامترهای هندسی اتصال، ابعاد حفره، توزیع نسبی خوردگی و درصد خوردگی بر روی استحکام اتصالات مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش عمق خوردگی (کاهش ضخامت اتصال) باعث کاهش استحکام ایستایی می شود و همچنین با افزایش درصد خوردگی، استحکام اتصال کاهش یافته است. تاثیر پارامترهای هندسی در مدل های سالم و خورده شده مشابه است و نتایج بر روی نمودار نیرو- تغییرشکل مورد تحلیل قرار گرفت. وجود خوردگی در اعضای اصلی کاهش بیشتری در استحکام اتصال نسبت به اعضای فرعی خورده شده دارد.
کلیدواژه ها:
استحکام ایستایی، اتصال لوله‌ای، خوردگی حفره‌ای، اجزای محدود، نمودار نیرو-تغییرشکل.
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است