بهبود خصوصیات مکانیکی بتن با استفاده از نانو ذرات سیلیس و اکسیدتیتانیوم
کد مقاله : 4173-IRAST (R1)
نویسندگان:
حسین خسروی1، نفیسه عین افشار *2، الهام عین افشار3
1استادیار
2دانشجوی کارشناسی ارشد عمران
3دکتری شیمی کاربردی
چکیده مقاله:
در حقیقت نانو فناوری یک فناوری جدید نیست، بلکه مقیاسی جدید در فناوری ها و رویکردی تازه در تمام رشته هاست، که این توانایی را به بشر می دهد تا بتواند در ابعاد کوچک، به ساخت و طراحی بپردازد. با ورود به این ابعاد کوچک، بشر می تواند در نحوه ی آرایش اتمها و مولکول ها دخالت کند و به تغییر و کنترل خواص و رفتار مواد جدید اقدام کند. در این دامنه ابعاد، مواد، خصوصیات مناسبتری دارند، از جمله واکنش پذیری، استحکام، خواص الکتریکی بالا. نانوتکنولوژی در صنعت بتن، برای تولید بتن هایی با مقاومت کششی و فشاری بالا و یا تولید بتنی با سطوح خودتمیزشوندگی و خودترمیمی، کاربرد دارد و باعث شده تا تحقیقات در مورد مصالح ساخته شده با این مواد توسعه یابد. نانوذرات سیلیس و اکسیدتیتانیوم از جمله این نانومواد هستند که کاربرد فراوانی در ساخت مواد و مصالح جدید دارند. نانوذرات سیلیس به علت خصوصیات ضدسایش، ضدلغزش، ضدحریق، ضدانعکاس سطوح، پایداری حرارتی و نانوذرات اکسیدتیتانیوم به دلیل خواص نوری، الکتریکی و کاتالیستی عالی، مواد ارزشمندی در بخشهای متعدد صنعت ساختمان هستند و توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده اند. باید در نظر داشت که ساختمانهای منحصر به فرد و سازه هایی در مقیاس بزرگ برای حفظ استحکام، ایمنی، کاهش مصرف منابع انرژی، متقاضیان مصالح نوین هستند که حتی در مراحل تعمیر و نگهداری هم مورد نیاز می باشند و این نکته نیز حائز اهمیت است که تهیه نانوبتن ها و بتن های توانمند نیاز به مصالح گرانتر و فناوریهای پیچیده تر است.
کلیدواژه ها:
بتن، نانو ذرات، سیلیس، اکسید تیتانیوم.
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است